Çanakkale Destanı 

Gelibolu adasında  Allahın Aslanları
Yazacaklar burada  Çanakkale destanı
Kalemler insan ise  mürekkebi Türk kanı

Komutana söz verdim savaş başladığında
Gece gündüz demeyip vuracağım düşmana
Ekmek diye mermiyi veriyorlar ağzıma
Cennete gideceğim sakın ağlama Ana

Başıma yağan ateş yüreğimdekinden az
Yedi düvel gelse de beni boğazlayamaz
Top-tüfeğe güvenen iman hesabı yapmaz
Çanakkale’ye gelenler bir daha ayrılamaz!

Top tüfek kullanmadan saldırdık biz düşmana
Siperleri çevirdik biz hallaç pamuğuna
Gafil düşman şaşırdı Türk’ün kahramanlığına
Tarihe bakmayanlar tokat yer suratına

Gökten yağmur gibi yağıyordu bombalar
Bu vatanın uğruna ölüyordu Aslanlar
Bayrağımın rengine boyanıyor topraklar
Ben ölsem de siperde bu kan düşmanı boğar

Ana kuzusu diye boğazıma daldılar!
Birkaç günün içinde bizi avlayacaklar
Biz Aslan yavrusuyuz bunu geç anladılar
Anadolu da Analar hep Aslan doğruyorlar

Cengaverlik, cesaret kanunda var her Türk’ün
Vatan-Bayrak-Özgürlük değişmeyecek bir bütün
Çanakkale’ye gelen şu ucubelere bakın
Hak hakkın yanındadır bu Milleti tanıyın

Alıntı